گاهي خودت را جاي من بگذار ، گاهي

جاي غريب خسته ي بي سرپناهي

هرگز تصور هم نمي کردم ببينم

من بي تو غمگينم، تو بي من رو به راهي

از ما گذشت اما يقين دارم مي افتد

يک شب پلنگ چشمتان در دام ماهي

 نه پاسخ خوبي نبود، اما قبول است

من دلخوشم با اين جواب اشتباهي

با ايثنکه رفتي جاي شکرش باز باقي است

آدم به آدم مي رسد خواهي نخواهي